اگر همسر یا فرزندت یا... قوری رو شکست و شما عصبانی شدی و سرش داد زدی، این از حب دنیاست. چرا؟
آیا اون دوست داشت قوری رو بشکنه؟ نه.
آیا برنامه ریزی کرده بود بشکنه و از روی عمد بود؟ نه.
آیا از عمد دقت نکرده بود که بشکنه؟ نه. دقتش رو کرده اما شکسته.
حالا اگر چیزی رو نمی دونست که چطور قوری رو بگیره یادش بده مثلا با دست راست و دستگیره بگیره، اما داد نداره.
پس چرا داد می زنیم و عصبانی می شیم؟
چون حب دنیا داریم یعنی همون حب قوری توی دل هست.
حالا به جای قوری، تلویزیون و لب تاب و ماشین و خونه و... بذاریم.
گناه تحقیر کردن و دل شکستن و غضب بی جا، خیلی از اون قوری و.... بیشتره و از نظر معنوی خیلی ما رو پایین می آره.
حدیث زیر باعث می شود سالک خیلی خیلی دقت کنه در رفتارش:
پیامبر خدا (ص) فرمود: هر که مؤمنى را آزار کند مرا آزار کرده، و هر که مرا
آزار کند خدا را آزار کرده، و هر که خدا را آزار کند در تورات و انجیل و زبـور و
فرقان لعنت شده است. (جامع الاخبار/ 72 البحار 75 /150)
خواجه احمد غزالی وقتی شاگرداش چیزی می خریدن مثلا اسب می خریدن، یه نگاه بهشون می کرد می گفت بفروش.
هی می خریدن هی می گفت بفروش
اما خودش همه چیز داشت
شاگردان از او علت را پرسیدند گفت:من میخ اسب رو توی طویله می زنم اما شما میخ رو در دل می زنید.
ریشه بسیاری از غضب ها حب دنیا و حب نفس هست و باید درمان بشه.
حب دنیا مانع جهاد با اموال و حب نفس مانع جهاد با نفس است.
حب نفس و خود رو مهم دونستن ریشه ی خیلی از مشکلاته.
چرا به من گفتن بی سواد، چرا به من تعارف نکردن و.....
یه ضرب المثل که جان کلام می گوید مثل زیر است:
به اسب شاه گفتن یابو.
حب نفس باعث می شه مشکلات در حد پشه ما رو از پای در بیاورد. برای اینکه مشکلات پشه ای ما را فلج نکند باید بی خود شد و خود را کسی ندانستن:
آن نفسی که باخودی خود تو شکار پشهای
وان نفسی که بیخودی پیل شکار آیدت
آن نفسی که باخودی بسته ابر غصهای
وان نفسی که بیخودی مه به کنار آیدت
من نفسانی انسان حجاب است برای من روحانی انسان. و مانع صعود می شود.
امام خمینی ره در فرانسه به دستشویی رفتن اما دستشوییشون طول کشید. اطرافیان نگران شدند.
بعد دیدند امام خمینی ره داشتن دستشویی می شستن.
ما ها چطور آیا تا این حد بی خود شده ایم که با درجات بالای علمی و اجتماعی و.... کارهای به ظاهر کوچک بکنیم؟
ابن الوقت باشیم در هر زمان به وظیفمون عمل کنیم
ابن الوقت یعنی چه؟ زندگی در حال.
وقتی می توان در لحظات زندگی کرد که آن لحظه را باقی کنیم اگر آن لحظه فانی شود باز غصه می خوریم.
لحظات، زمانی باقی می شوند که برای خدا باشد. کار می کنم برای رضای خدا، درس می خوانم برای رضای خدا، می خورم و می خوابم برای رضای خدا و...
چای خوردن برای لذت بردن و چای خوردن برای خدا دو اثر متفاوت داره
اخلاص دقایق فراوان دارد. مثلا وضو بگیریم هم برای قرب به خدا و ضمنا شادابی و نشاط هم پیدا کنیم، این وضو آفت دارد چون خودمون رو هم در نظر گرفتیم. به شادابی خود هم فکر کردیم.
خوب دقت کنیم در زوایای قلب عمل خالص خالص برای خدا باشد.
مقاصد دیگری که آمیخته شود به مقصد ما، آفت اخلاص است.
یا در سلوک هم آفت در اخلاص هست که غیر از لقاء حق مقاصد دیگری داشته باشیم مثلا شوق کرامت داشتن آفت سلوک است
حالا به بررسی خود بپردازیم در کار، در ازدواج و در درس خواندن و.... خالص خالص برای رضای خدا هست یا نه.
ادامه در ادامه
## # # # # # # # #
